Showing posts with label Juan Pardo. Show all posts
Showing posts with label Juan Pardo. Show all posts

Saturday, July 9, 2016

Writing in Songs: "A Javier Poeta"

As I told you in a previous post, Juan Pardo reminds me of  my grandparents. We have had some good times singing "Gallo de pelea", "No me hables" or more recently, the awesome hit discovered by my sister,  "O meu can", which has provided for some hearty laughs.

This song is a little more serious in subject. Entitled "A Javier Poeta", we learn that Javier is feeling down, not writing any more, drinking - basically, down in the dumps. He could have written a letter to Javier or called him, but instead, he decided to compose a song to encourage him to write again and let that process heal his wounds.


"A Javier Poeta"

Hace más de un año 
que no he visto a Javier 
pero me han contado 
que no todo va bien, 
que no escribe nada 
y que ha empezado de nuevo 
a beber, 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
que no llama a nadie 
y que nunca se deja ver, 
sólo está Paloma 
un poco cerca de él. 
Ella no habla nada 
y los demás 
no sabemos qué hacer. 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah
Estribillo
Javier, ¿qué pasa, 
dónde está tu corazón de niño? 
Tú eras lo bastante poeta 
para no dejar al corazón crecer 
Javier, ¿qué pasa? 
Necesitas dosis de cariño, 
que has tirado la toalla 
como tantos otros y te ves caer. 
No lo hagas, Javier. 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 

Toma unas cuartillas, 
cuéntalo de una vez 
para que tu angustia 
se haga verso después. 
Deja que el poema 
te duela como siempre al nacer. 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
Nos acostumbramos 
a tu fuerza, Javier, 
de estudiantes siempre 
nos ganabas, Javier, 
y ahora que estás bajo 
no sabemos 
qué ayuda ofrecer, 
amigo Javier. 
Ah ah ah ah 

Estribillo 

Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
No lo hagas, Javier. 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
Amigo Javier. 
Amigo Javier. 
Ah ah ah ah 
Ah ah ah ah 
Javier, 
Amigo Javier.

Friday, June 24, 2016

Letters in Music: "Tu carta"

Esta vai para meus avós, porque se Fórmula V me traía recordos do Seat Ritmo verde, Manolo Escobar (1931-2013) e Juan Pardo (1942, que o gardo para outro día) van asociados ao Seiscentos laranxa con asentos imitando a pel do tigre branco da miña avoa.

Aquí queda "Tu carta", unha carta que creo que a ninguén nos gustaría recibir, porque é para romper a relación, cousa que debe ser máis común do que nos parece. Recoméndovos facer unha busca en Internet e creo que vos sorprenderá o número de resultados e os contidos das páxinas. Have fun!


"Tu carta"

Me escribes una carta
para decirme 
que lo nuestro acabó.
Me dices que en mi ausencia
has conocido a otro
y le has dado tu amor.
Me dices que los días
te parecían como una eternidad
Me dices que eres débil,
que te encontrabas sola
y no has sabido esperar.

Tu carta, tu carta
me dice que ya no me amas.
Y yo, y yo
me muero en cada renglón.
Me dices tantas cosas en tu carta
tratando de justificarte.
Que te ha cambiado la distancia
que no me quieres como antes. 

Tu carta es de nieve.
Con unas letras
pones fin a mi amor,
diciendo que lo sientes
por elegir a otro
y a mí decirme adiós.
Ahora sé quien eres:
una muñeca de pintura y cartón.
Mimada, caprichosa,
por dentro toda hueca,
no tienes corazón. 

Tu carta, tu carta
me dice que ya no me amas.
Y yo, y yo
me muero en cada renglón.