"“Fill your paper with the breathings of your heart.” ― William Wordsworth
Friday, April 21, 2023
Words in Poems: Ben Clark (II)
Friday, April 7, 2023
Words in Poems: Ben Clark
Monday, April 3, 2023
Luns Musicais (V): Nombrar es imposible
Nombrar es imposible
Quise hacer una canción que hablara de las ventajas y limitaciones de la palabra
(Silvia Pérez Cruz)
Pero cada vez que hablamos algo queda fuera de los nombres
Cada palabra omite la única parte única de aquello que quiere decir
Nombrar es olvidar
Y hoy quiero recordar
que nombrar es imposible.
Nomear para facer propio, apegarse, construír unha ligazón.
Proxecto a tenrura pronunciando o teu nome e convírteste nun ser único. Un pouco meu, porque te chamo así, con esa illa, esa letra exclusiva, con ese alcume que ninguén empregou xamais.
Falado na miña voz, no meu timbre, coa miña melodía, es ti pero es tamén a túa versión luminosa, a través da peneira dos meus ollos. Noméote e con ese gatillo, deixas de ser parte da multitude para convertirte en heroe dos días, en peza dunha historia de protagonistas compartidos.
Vous n'êtes pas du tout semblables à ma rose, vous n'êtes rien encore, leur dit-il. Personne ne vous a apprivoisé et vous n'avez apprivoisé personne. Vous êtes comme était mon renard. Ce n'était qu'un renard semblable à cent mille autres. Mais j'en ai fait mon ami, et il est maintenant unique au monde.
Antoine de Saint Exupery, Le Petit Prince
Non preguntes pola rosa. Non a vou nomear porque perdería frescura. Preciso nomear. Preciso estrutura porque Yo quiero la palabra pa ordenarme, pa agarrarme, pa compartir, para sanar, pa no olvidarme
Yo quisiera cantar para reencontrarme
Yo quisiera cantar para curarme
No mundo das palabras, os nomes ocupan pedestais. Suxeitan o espazo. Colisionan, pugnan por achegarse a ti, por domesticar o que es e, entón, dominan todo, acaparan o significado.
Pero No se necesita la palabra pa decirte, basta con conxurar o teu tacto, fitar nos teus ollos ou recuperar as outras palabras, aquelas dun dicionario que é só teu e que me gustaría que, algún día, chegase a ser tamén algo meu.
Friday, March 17, 2023
Words in Poems: Hilde Domin
Monday, March 13, 2023
Luns Musicais (II): Nem mal me queres
Seguimos tentando achegarnos a propostas sonoras desde unha perspectiva máis íntima, sumándonos á idea dos Luns musicais (#DillunsMusicals #LunsMusicais #AstelehenMusikalak #LunesMusicales) da amiga Sonia Vecino.
Facémolo desta vez cunha canción de Ana Lua Caiano, unha descuberta recente grazas a este artigo informando do lanzamento do seu novo disco en maio. Ana Lua é unha cantora, compositora, letrista e produtora audiovisual. Foi difícil elixir un só tema, pero finalmente vai este "Nem mal me queres".
NEM MAL ME QUERES
Nem bem dizeres
Só mudez insuportável
Só se ouve o vento que passa
Por baixo da porta
Se posso abrir armários
Sinto ai o teu mau olhado
Com o meu piscar de olhos
Paro como um feriado
Nem bem vista
Pedes cegueira de joelhos
Nem mal tratas
Nem bem tratas
Estou na cave e tu no sótão
Olha-me bem nos olhos
Que volto a olhar para ti
Olha-me bem nos olhos
Que volto a olhar para ti
Friday, February 24, 2023
Words in Poems: Marta Sanz
No quiero la palabra precisa.
Es pobre y es pequeña.
Quiero una palabra
llena de flecos.
Una lámpara con chupones morados.
Una excrecencia.
Gota que rezuma del canalón.
La estalactita rota.
El polvo de trabajar los brillantes.
Un hielo deshecho.
Y deshaciéndose.
La saliva que le escapa, por la comisura,
a la bella que duerme en el bosque.
La ganga del mineral.
El hilo que sobra detrás del cañamazo.
No quiero la palabra precisa,
sino una llena de flecos,
una lámpara y vuelta a empezar,
un laberinto,
la flor,
una palabra
que ni yo misma entienda
y solo pueda poseer
cuando los otros,
los de buena voluntad,
me la traduzcan.
Friday, February 10, 2023
Words in Poems: Isabel Gutiérrez Novo
ABISMU
Mio güela tien ochenta y seis años
y casi todos los vistíos rotos.
Espurre la so probe pensión
y lo poco que-y queda, guárdalo.
"Pa cuando faiga falta", diz.
Dacuando intentamos convencela
de que merque un vistíu nuevu
y míranos como si faláremos n'otro idioma,
nuna llingua estraña ya inintelixible.
Ella nun sabe que tolo que nun sea agora ye una
[mentira.
Yo nun conozo'l posu de mieu que dexa la fame na
[pallabra mañana.
En Grana de crisantemu (2021)
Moi agradecida á querida Bea pola feliz descuberta.
Wednesday, December 2, 2020
Words in Poems: María Sánchez (II)
BIOGRAFÍA:
una palabra
como el fantasma que asusta
y huye resbaladizo
- a veces se ríe como el niño que sabe que sus padres
lo buscan y no consiguen encontrarlo-
una montaña
que crece y crece
se hace forastera
hermana y enemiga
infinita
un halo del uz
o el simple destello
que surge de una mano que comienza a escribir
En Cuaderno de campo (2017)
Saturday, August 1, 2020
Words in Poems: Antonio Gamoneda (VII)
Thursday, July 2, 2020
Words in Poems: Luís Valle (V)
Wednesday, April 15, 2020
Words in Poems: Luís Valle (III)
Saturday, January 18, 2020
Words in Poems: Francisco X. Fernández Naval (V)
Saturday, December 21, 2019
Words in Poems: Rosario Castellanos (V)
Saturday, November 23, 2019
Words in Poems: Francisco X. Fernández Naval (III)
Saturday, November 9, 2019
Words in Poems: Rosario Castellanos (IV)
Tuesday, October 1, 2019
Words in Poems: Fernando Pessoa (V)
Palavras são ideias.
Múrmuro, o rio passa, e o que não passa,
Que é nosso, não do rio.
Assim quisesse o verso: meu e alheio
E por mim mesmo lido.
Friday, August 23, 2019
Words in Poems: Lois Pereiro (VI)
Monday, August 12, 2019
Words in Poems: Rosario Castellanos
Thursday, May 2, 2019
Words in Poems: Xela Arias (II)
Wednesday, May 1, 2019
Words in Poems: Olga Novo (II)
acudían a min as palabras enganchadas a arados do cerebro
coma quen levanta terrós lingüísticos e fala do amor
e as circunstancias
con total precisión e planta
patacas
no medio dun poema
e nacen.
Antes
facía faíscas xuntando duas vogais
coma se un chisqueiro fixera chama no medio da gorxa
e con iso eu podía
falar a voz
dos seres inertes que tiñan á miña mente buscar refuxio.
Ai
pero iso era antes.
Agora
amo con exactitude hormonal
e a miña boca é un animal bivalvo
que só se abre para pechar o abismo.
Agora
eu mírote extasiada mentres dormes
e disólvome no costro fulgurante
coma unha estrela que lle dera de mamar fósforo ao ceo.
E falo na linguaxe que non serve
no silencio da sílaba primeira:
deséxoche que sexas amada tolamente
e que ningún poder poida
amainar nunca
a túa
Feliz
Furia.

















