Showing posts with label words. Show all posts
Showing posts with label words. Show all posts

Friday, April 21, 2023

Words in Poems: Ben Clark (II)




RETRATO DEL POETA ADOLESCENTE

Me duele el corazón y un pesado letargo
aflige a mis sentidos

John Keats

Un poema que no hable de tu infancia,
que no mencione nunca a aquel amigo
que un día, de repente, fue un recuerdo.

Un poema que no tenga palabras
que convoquen los sábados de otoño
cuando nadie llamaba para el cine.

Un poema sin años de instituto
y sin amores huérfanos
exageradamente exagerados.

Esto estoy escribiendo.

Un poema

sin referencia alguna a tu dolor,

a la cueva que hiciste con tus libros
mientras ellos quedaban en la playa.
No voy a recordarte aquellos años.

Este poema puede ser distinto.
Tienes tiempo, conoces
los atajos, los trucos y los golpes

de efecto que funcionan casi siempre.
Ponte a ello pues, escribe cosas nuevas:
construye una alegría en este verso.

Pero hay algo detrás que te lo impide.
Detrás de este poema está el poema
del que llevas huyendo desde entonces.

El poema que no,
el poema que nada,
el poema que nunca.

Un poema de piel de ruiseñor
que desea el deseo
y que no quiere ser distinto, raro,

que querría dejar de ser poema
para ser cuerpo, culpa, su secreto
guardado en un diario rosa palo

(o algo igualmente cursi, da lo mismo).
Lo que quiero decir es que no puedes
escribir el poema que hay detrás,

pero tampoco puedes
conjugar las palabras de otro modo.
Por eso esto no es nada, es un poema

que no, que niega toda relación
con tu pasado triste de medusas
cazadas en la orilla

cuando ellos se reían bajo el sol
y cuando ellos se amaban bajo el sol
y tu escribías versos en el agua.

En Demonios (2022)

Friday, April 7, 2023

Words in Poems: Ben Clark





PACTO DE AMOR

Si sabemos que todo lo que ocurre entre dos
personas sólo ocurre
por un tiempo (un tiempo siempre breve),
si sabemos que un día
tendrán lugar las cosas imposibles
y estaremos de nuevo tristes, solos,
pensando: ¿cómo pudo terminar?,
entonces,
¿cómo podemos darnos amor sin darnos miedo?

Olvidémonos siempre del ayer;
convirtamos el hoy en un refugio;
jurémonos amor hasta mañana.

En Demonios (2022)


Monday, April 3, 2023

Luns Musicais (V): Nombrar es imposible

Silvia Pérez Cruz

 Nombrar es imposible

Quise hacer una canción que hablara de las ventajas y limitaciones de la palabra 

(Silvia Pérez Cruz)


Pero cada vez que hablamos algo queda fuera de los nombres

Cada palabra omite la única parte única de aquello que quiere decir

Nombrar es olvidar

Y hoy quiero recordar

que nombrar es imposible.


Nomear para facer propio, apegarse, construír unha ligazón. 

Proxecto a tenrura pronunciando o teu nome e convírteste nun ser único. Un pouco meu, porque te chamo así, con esa illa, esa letra exclusiva, con ese alcume que ninguén empregou xamais. 

Falado na miña voz, no meu timbre, coa miña melodía, es ti pero es tamén a túa versión luminosa, a través da peneira dos meus ollos. Noméote e con ese gatillo, deixas de ser parte da multitude para convertirte en heroe dos días, en peza dunha historia de protagonistas compartidos.

Vous n'êtes pas du tout semblables à ma rose, vous n'êtes rien encore, leur dit-il. Personne ne vous a apprivoisé et vous n'avez apprivoisé personne. Vous êtes comme était mon renard. Ce n'était qu'un renard semblable à cent mille autres. Mais j'en ai fait mon ami, et il est maintenant unique au monde.

Antoine de Saint Exupery, Le Petit Prince

Non preguntes pola rosa. Non a vou nomear porque perdería frescura. Preciso nomear. Preciso estrutura porque Yo quiero la palabra pa ordenarme, pa agarrarme, pa compartir, para sanar, pa no olvidarme

Yo quisiera cantar para reencontrarme

Yo quisiera cantar para curarme

No mundo das palabras, os nomes ocupan pedestais. Suxeitan o espazo. Colisionan, pugnan por achegarse a ti, por domesticar o que es e, entón, dominan todo, acaparan o significado. 

Pero No se necesita la palabra pa decirte, basta con conxurar o teu tacto, fitar nos teus ollos ou recuperar as outras palabras, aquelas dun dicionario que é só teu e que me gustaría que, algún día, chegase a ser tamén algo meu.



Nombrar es imposible

Y puede ser bello intentar lo imposible.

Friday, March 17, 2023

Words in Poems: Hilde Domin

 




IRRESISTIBLE


¿La propia palabra,
quién la recupera,
la vital
palabra
todavía no pronunciada?


Por donde pasa la palabra
se secan los pastos,
las hojas palidecen,
cae nieve.


Un pájaro regresaría a ti.
Y no tu palabra,
la no dicha aún
a tu boca.


Envías otras palabras, más tarde,
suaves palabras, con plumas coloridas.


La palabra es más rápida,
la negra palabra.


Llega siempre,
no cesa
de llegar.


Mejor un cuchillo que una palabra.

Un cuchillo puede ser romo.
Un cuchillo atina a menudo
lejos del corazón.


No la palabra.


Al final está la palabra,
siempre
al final
la palabra.

Monday, March 13, 2023

Luns Musicais (II): Nem mal me queres

Seguimos tentando achegarnos a propostas sonoras desde unha perspectiva máis íntima, sumándonos á idea dos Luns musicais (#DillunsMusicals #LunsMusicais #AstelehenMusikalak #LunesMusicales) da amiga Sonia Vecino

Facémolo desta vez cunha canción de Ana Lua Caiano, unha descuberta recente grazas a este artigo informando do lanzamento do seu novo disco en  maio.  Ana Lua é unha cantora, compositora, letrista e produtora audiovisual. Foi difícil elixir un só tema, pero finalmente vai este "Nem mal me queres".

 Ana Lúa Caiano

NEM MAL ME QUERES


Que si, que si, 
Que es legal.
Que canto
Que tanto
Que nunca igual
 
Pero  
Ai.
Ah, nem mal me queres. 
Ah, nem mal dizeresNem bem dizeresSó mudez insuportávelSó se ouve o vento que passaPor baixo da porta
 
 
Que si, que si,
Que palabras roubadas
Que silencios mal-ditos
Que preguntas veladas
Que ollares esquivos
 
E
Ai.
Ah e eu não sei que queres de mim 
Se posso mexer os meus ombrosSe posso abrir armáriosSinto ai o teu mau olhadoCom o meu piscar de olhosParo como um feriado
 

Que si, que si.
Que un menos unha
Que un máis unha
Que unha si,
Que unha non
 
(...)
Ai.
Ah nem mal vistaNem bem vistaPedes cegueira de joelhosNem mal tratasNem bem tratasEstou na cave e tu no sótão
 
Que si, que si.
Que este baleiro.
 
Agora si.
Sempre aquí
Decides ti

Ai.
(Marchei)Olha-me bem nos olhosQue volto a olhar para ti
(...)Olha-me bem nos olhosQue volto a olhar para ti
 

Friday, February 24, 2023

Words in Poems: Marta Sanz





Marta Sanz


No quiero la palabra precisa.
Es pobre y es pequeña.
Quiero una palabra
llena de flecos.
Una lámpara con chupones morados.
Una excrecencia.
Gota que rezuma del canalón.
La estalactita rota.
El polvo de trabajar los brillantes.
Un hielo deshecho.
Y deshaciéndose.
La saliva que le escapa, por la comisura,
a la bella que duerme en el bosque.
La ganga del mineral.
El hilo que sobra detrás del cañamazo.
No quiero la palabra precisa,
sino una llena de flecos,
una lámpara y vuelta a empezar,
un laberinto,
la flor,
una palabra
que ni yo misma entienda
y solo pueda poseer
cuando los otros,
los de buena voluntad,
me la traduzcan.

Friday, February 10, 2023

Words in Poems: Isabel Gutiérrez Novo



Isabel Gutiérrez Novo

 ABISMU

Mio güela tien ochenta y seis años

y casi todos los vistíos rotos.

Espurre la so probe pensión

y lo poco que-y queda, guárdalo.

"Pa cuando faiga falta", diz.


Dacuando intentamos convencela

de que merque un vistíu nuevu

y míranos como si faláremos n'otro idioma,

nuna llingua estraña ya inintelixible.


Ella nun sabe que tolo que nun sea agora ye una 

[mentira.

Yo nun conozo'l posu de mieu que dexa la fame na

[pallabra mañana.

En Grana de crisantemu (2021)


Moi agradecida á querida Bea pola feliz descuberta.




Wednesday, December 2, 2020

Words in Poems: María Sánchez (II)


BIOGRAFÍA: 


una palabra

como el fantasma que asusta

y huye resbaladizo 

- a veces se ríe como el niño que sabe que sus padres

lo buscan y no consiguen encontrarlo-


una montaña

que crece y crece

se hace forastera

hermana y enemiga

infinita


un halo del uz

o el simple destello


que surge de una mano que comienza a escribir


 En Cuaderno de campo (2017)

Saturday, August 1, 2020

Words in Poems: Antonio Gamoneda (VII)


TODOS los animales se reúnen en un gran gemido. Oigo
silbar a la vejez.

Tú acaso piensas en desapariciones.

Háblame para que conozca la pureza de las palabras
inútiles.

En Antología y voz (2007)

Thursday, July 2, 2020

Words in Poems: Luís Valle (V)


OS OITO VENTOS

[...] Cando os merlos se desprendan
como bágoas afiadas
cara ao abismo da vileza
e a fiúza reúna os oito ventos
nun só berro,
que as palabras medren
como a mostaza
no ángulo máis apartado do verso
e esgoten
o alento da luz
nunha infinda promesa silenciosa…

En Óstraka (2019)

Wednesday, April 15, 2020

Words in Poems: Luís Valle (III)


PUNTO MORTO

[...] Palabras: [...] fiestras caídas
a oídos do Creador, [...]

[...] patas do carrizo moribundo
que continúan o texto
un punto por debaixo do 
punto morto. [...]

En Óstraka (2019)

Saturday, January 18, 2020

Words in Poems: Francisco X. Fernández Naval (V)




TRADICIÓN

Había aquí
un pousse de deserto ou de fronteira,
un eco extremo de días
que foi estirpe,
que quixo ser semente.

Aquí
a lentura
facía medrar as cousas
cando non eran cousas,
reproducía o berro
cando só era regatta,
cana de timón,
rincho de égua ou naufragar sen voz
da madrugada.

Pero hoxe
todo semella un rebulir de axóuxeres,
as lembranças semellan codias
baixo o pó, croas ignoradas
baixo a estéril menstruación dos séculos.
Agora hai quen arrisca a vivir
nun aire sen palabras.

En  Mar de Lira (2005)

Saturday, December 21, 2019

Words in Poems: Rosario Castellanos (V)


Estoy aquí, sentada, con todas mis palabras
como con una cesta de fruta verde, intactas.

Los fragmentos
de mil dioses antiguos derribados
se buscan por mi sangre, se aprisionan, queriendo
recomponer su estatua.
De las bocas destruidas
quiere subir hasta mi boca un canto,
un olor de resinas quemadas, algún gesto
de misteriosa roca trabajada.
Pero soy el olvido, la traición,
el caracol que no guardó del mar
ni el eco de la más pequeña ola.
Y no miro los templos sumergidos;
sólo miro los árboles que encima de las ruinas
mueven su vasta sombra, muerden con dientes ácidos
el viento cuando pasa.
Y los signos se cierran bajo mis ojos como
la flor bajo los dedos torpísimos de un ciego.
Pero yo sé: detrás
de mi cuerpo otro cuerpo se agazapa,
y alrededor de mí muchas respiraciones
cruzan furtivamente
como los animales nocturnos en la selva.
Yo sé, en algún lugar,
lo mismo
que en el desierto cactus,
un constelado corazón de espinas
está aguardando un hombre como el cactus la lluvia.
Pero yo no conozco más que ciertas palabras
en el idioma o lápida
bajo el que sepultaron vivo a mi antepasado.


Saturday, November 23, 2019

Words in Poems: Francisco X. Fernández Naval (III)



BALADA

Que non che doa nada,
nin este extremo de río,
nin ese alento que xa se descompón
en prematuro silencio.

Que non che doa a vida
que a ausencia non che doa,
nin as grosas palabras dos exilios
nin a constante presenza das sombras.

Que non che doa eu,
nin as tardes de maio
con arrecendo a cerna,
nin os altos solpores do estío.

Que non che doa a dor do cuarto
que te garda,
nin a luz desta tarde
que te evita.

Que non che doa a terra
nin os nomes 
que non pronunciarán os labios.
Que non che doa a nada.

En  Mar de Lira (2005)

Saturday, November 9, 2019

Words in Poems: Rosario Castellanos (IV)



EN EL FILO DEL GOZO

I
Entre la muerte y yo he erigido tu cuerpo:
que estrelle en ti sus olas funestas sin tocarme
y resbale en espuma deshecha y humillada.

Cuerpo de amor, de plenitud, de fiesta,
palabras que los vientos dispensan como pétalos,
campanas delirantes al crepúsculo.

Todo lo que la tierra echa a volar en pájaros,
todo lo que los lagos atesoran de cielo
más el bosque y la piedra y las colmenas.

Cuajada de cosechas bailo sobre las eras
mientras el tiempo llora por sus guadañas rotas.

Venturosa ciudad amurallada,
ceñida de milagros, descanso en el recinto
de este cuerpo que empieza donde termina el mío.

II
Convulsa entre tus brazos como mar entre rocas,
rompiéndome en el filo del gozo o mansamente
lamiendo las arenas asoleadas.

Bajo tu tacto tiemblo
como un arco en tensión palpitante de flechas
y de agudos silbidos inminentes.

Mi sangre se enardece igual que una jauría
olfateando la presa y el estrago
pero bajo tu voz mi corazón se rinde
en palomas devotas y sumidas.

Tuesday, October 1, 2019

Words in Poems: Fernando Pessoa (V)



Severo narro. Quanto sinto, penso.
Palavras são ideias.
Múrmuro, o rio passa, e o que não passa,
Que é nosso, não do rio.
Assim quisesse o verso: meu e alheio
E por mim mesmo lido.

Friday, August 23, 2019

Words in Poems: Lois Pereiro (VI)




(E se aínda hai máis vida de onde saiu esta,
á que roubarlle palabras de amor e morte, voulle
retorcer o pescozo ata que sinta nexo do que 
deixa atrás. Pero daquela xa terá penetrado
nun remuíño de silencio e de humildade,
calando máis a miúdo cada vez...)

Declaración

Amarte, vida, amarte case sempre,
inda que sexas dura e leves entremedias
piedade e odio intermitentemente.

Es ti a que sempre educas e aceleras
a doenza letal dos que non se resignan
a ignorar como es en realidade:
somentes un traxecto
cómodo e aldraxante cara á morte,
un tránsito inútil e innecesario.

Pero a ignorancia salva ós que non queren 
arriscarse a perderte tan axiña
a cambio da renuncia a profanarte.

E aqueles dentes que perdín
precisaríaos agora para defender
as conviccións nas que me reafirmo.

Solidario e amable, se é posible,
ou lobo estepario no desterro,
completarei o círculo insurxente
coas balas do desexo.

agosto, 95


En Poesía última de amor e enfermidade (1992-1995)

Monday, August 12, 2019

Words in Poems: Rosario Castellanos



PRESENCIA

Algún día lo sabré. Este cuerpo que ha sido
mi albergue, mi prisión, mi hospital, es mi tumba.

Esto que uní alrededor de un ansia,
de un dolor, de un recuerdo,
desertará buscando el agua, la hoja,
la espora original y aun lo inerte y la piedra.

Este nudo que fui (de cóleras,
traiciones, esperanzas,
vislumbres repentinos, abandonos,
hambres, gritos de miedo y desamparo
y alegría fulgiendo en las tinieblas
y palabras y amor y amor y amores)
lo cortarán los años.

Nadie verá la destrucción. Ninguno
recogerá la página inconclusa.
Entre el puñado de actos
dispersos, aventados al azar, no habrá uno
al que pongan aparte como a perla preciosa.
Y sin embargo, hermano, amante, hijo,
amigo, antepasado,
no hay soledad, no hay muerte
aunque yo olvide y aunque yo me acabe.

Hombre, donde tú estás, donde tú vives
permaneceremos todos.

Thursday, May 2, 2019

Words in Poems: Xela Arias (II)



(PROBAS)
Ou subir ou parti-las caléndulas agora que estou
metida en ti
ou repta-los desertos sen flora ou chover
agora sen ti
romper auras e amarte collida dos banzos
os brazos da escaleira
e ti sabes

as escaleiras non son mármore
nin no opaco o delirio me manca
sequera as fantasmas irredentas se me asustan
nin sequera

(margaridas amarelas no meu cuarto
agárdanse paxaros aniñados na extensión
máis arriba das palabras hai un ceo de palabras e as
[palabras: non existen)

... en buenos aires doíanme as cris agallopadas
nas albardas
en new york o neón salfería a imaxinación
a imaxe e eu non estiven nunca
nunca en new york ou buenos aires

Wednesday, May 1, 2019

Words in Poems: Olga Novo (II)

O INEFABLE

Antes
acudían a min as palabras enganchadas a arados do cerebro
coma quen levanta terrós lingüísticos e fala do amor
e as circunstancias
con total precisión e planta
patacas
no medio dun poema
e nacen.

Antes
facía faíscas xuntando duas vogais
coma se un chisqueiro fixera chama no medio da gorxa
e con iso eu podía
falar a voz
dos seres inertes que tiñan á miña mente buscar refuxio.

Ai
pero iso era antes.

Agora
amo con exactitude hormonal
e a miña boca é un animal bivalvo
que só se abre para pechar o abismo.

Agora
eu mírote extasiada mentres dormes
e disólvome no costro fulgurante
coma unha estrela que lle dera de mamar fósforo ao ceo.

E falo na linguaxe que non serve
no silencio da sílaba primeira:
deséxoche que sexas amada tolamente
e que ningún poder poida
amainar nunca
a túa
Feliz
Furia.

En Feliz Idade (2019)