Showing posts with label women. Show all posts
Showing posts with label women. Show all posts

Thursday, March 8, 2018

The Heart in Poems: Gioconda Belli (III)


Gioconda Belli

Consejos para la mujer fuerte

Si eres una mujer fuerte
protégete de las alimañas que querrán
almorzar tu corazón.

Ellas usan todos los disfraces de los carnavales de la tierra:
se visten como culpas, como oportunidades, como precios que hay que pagar.
Te hurgan el alma; meten el barreno de sus miradas o sus llantos
hasta lo más profundo del magma de tu esencia
no para alumbrarse con tu fuego
sino para apagar la pasión
la erudición de tus fantasías.

Si eres una mujer fuerte
tienes que saber que el aire que te nutre
acarrea también parásitos, moscardones,
menudos insectos que buscarán alojarse en tu sangre
y nutrirse de cuanto es sólido y grande en ti.

No pierdas la compasión, pero témele a cuanto conduzca
a negarte la palabra, a esconder quién eres,
lo que te obligue a ablandarte
y te prometa un reino terrestre a cambio
de la sonrisa complaciente.

Si eres una mujer fuerte
prepárate para la batalla:
aprende a estar sola
a dormir en la más absoluta oscuridad sin miedo
a que nadie te tire sogas cuando ruja la tormenta
a nadar contra corriente.

Entrénate en los oficios de la reflexión y el intelecto

Lee, hazte el amor a ti misma, construye tu castillo
rodéalo de fosos profundos
pero hazle anchas puertas y ventanas

Es menester que cultives enormes amistades
que quienes te rodean y quieran sepan lo que eres
que te hagas un círculo de hogueras y enciendas en el centro de tu habitación
una estufa siempre ardiente donde se mantenga el hervor de tus sueños.

Si eres una mujer fuerte
protégete con palabras y árboles
e invoca la memoria de mujeres antiguas.

Haz de saber que eres un campo magnético
hacia el que viajarán aullando los clavos herrumbados
y el óxido mortal de todos los naufragios.
Ampara, pero ampárate primero
Guarda las distancias
Constrúyete. Cúidate
Atesora tu poder

Defiéndelo
Hazlo por ti
Te lo pido en nombre de todas nosotras.

Thursday, November 30, 2017

A Day of Words: Literatas n'O Couto





O Couto recibíanos o pasado sábado 25 de novembro engalanado de calidez, luz e algodón. Desde a Fundación Pondal, pedírannos a un grupo de mulleres que explicásemos o que faciamos ao alumnado das aulas científico-tecnolóxicas Isidro Parga Pondal. O acto que concluíu unha serie de 100 planificados en torno ao falecemento do poeta Eduardo Pondallevaba por título "Literatas" e presentábase con este enigmático cartel.



Presas da curiosidade, fomos chegando a contagotas e facendo as presentacións, pois sabiamos o obxectivo do evento mais non quen eran as outras participantes. Aos poucos,  fomos apañando retalliños unhas das outras, buscando os espazos e os lazos comúns, as conexións.

Comezou o acto da man mestra de Tamara, e palabra a palabra cada unha foi tirando ao seu xeito dos veos do misterio e disipando a néboa da mañá. Soaron as notas das regueifas herdadas do bisavó (Lupe), do punteiro da gaita agarimado por mans femininas (Isa) e das cantigas corais con voz e escrita de muller (Charo). 

Vibraron as cordas do corazón ao escoitar a historia duns bombóns cunha tarxeta (Teresa), simpatizar coa loita de Milagros por abrirse camiño, percibir o amor pola lingua e o orgullo de aldea de Uxía; ou contaxiarse do entusiasmo que senten Natali polo seu proxecto Colaxe Alba pola compañía Galeatro.

Incribles as historias daquelas que tiveron (e teñen) que abrirse camiño nun mundo de homes, entre pintores, oleiros, pilotos de autocross e rally de terra, traballadores de emerxencias e empresarios: Viki, Carmen Isabel, Sandra, PriscilaOlga.

Enfeitizáronnos as encantadoras de palabras Rosalía Blanca recordándonos que somos fillas de Rosalía de Castro, e invitándonos a crearnos, a perseguir os nosos soños. 

Soños que están a perseguir Erica e Aida estudando as carreiras que lles gustan; Teresa, traballando a súa habilidade coas mans na asociación "O son das varas"; e Tania, combinando todas as súas afeccións no traballo que desempeña.

E se os soños cambian? Non pasa nada, mudamos o rumbo. É cuestión de matemáticas, como dixo Mariluz, que deixou o ensino público para traballar cos números.

Tralos números e as palabras, o silencio. Silencio envexoso das palabras sen voz de Paula, que encheron as nosas pupilas. 

E tralo silencio, a felicidade das preguntas, da conversa. A sensación de ter tendido pontes, de igualar datas de nacemento, dirección, currículo e calendario.


Hecho con Padlet


"A primeira vez que se me convocou a unha reunión, non asistín porque me sentía cohibida. Eran 25 membros e eu era a única muller" 
(Olga)

"Teño conciencia de ser muller e ser do rural"
(Charo)

"A nosa asociación quere que os nenos saiban o que había aquí. Antes en cada casa había un cesteiro" 
(Teresa)

"É interesante coñecer o mundo das persoas xordas" 
(Paula)

"Aspirade sempre a ser os mellores profesionais, dediquedes ao que vos dediquedes. Iso require estudo, esforzo e disciplina" 
(Mariluz)

"O meu traballo consiste en buscar trebellos ou formas de facer as cousas doutra maneira para que todos as poidan facer" 
(Teresa)

"O deporte é esencial. Dache moitos valores" 
(Priscila)

"O que moitos traballos ten, nunca chega a nada", me dicían na miña casa. Eu non estou de acordo" (Isa)

"Crear un espazo propio é difícil" 
(Viki)

"Levo oito anos competindo cos homes. Eu arreglo o meu coche, e eu o rompo" 
(Sandra)

"Detrás do espello todas eramos a mesma muller" 
(Rosalía)






Artigo e fotografías en La Voz de Galicia sobre o acto (26/11/2017)
Artigo en La Voz de Galicia anunciando a xornada (25/11/2017)