Showing posts with label street art. Show all posts
Showing posts with label street art. Show all posts

Wednesday, July 1, 2020

The Heart in Poems: Antonio Gamoneda (VI)


Amor

Mi manera de amarte es sencilla:
te aprieto a mí
como si hubiera un poco de justicia en mi corazón
y yo te la pudiese dar con el cuerpo.

Cuando revuelvo tus cabellos
algo de hermoso se forma entre mis manos.

Y casi no sé más. Yo sólo aspiro
a estar contigo en paz y a estar en paz
con un deber desconocido
que a veces pesa también en mi corazón.

En Antología y voz (2007)

Sunday, May 3, 2020

The Heart in Poems: Antonio Gamoneda (IV)



ÉSTA es la tierra, donde el sufrimiento
es la medida de los hombres. Dan
pena los condes con su fiel faisán
y los cobardes con su fiel lamento.

La belleza nos sirve de tormento
y la injusticia nos concede el pan.
Un día brindaréis por los que habrán
convertido el dolor en fundamento.

Los que vivimos para dar alcance
a tan inmensa luz que hoy no podría
un dios mirarla sin quedarse ciego,

aún tendremos que agotar el lance:
arrojar al silencio la agonía
como quien tira el corazón al fuego.

En Antología y voz (2007)

Saturday, April 25, 2020

The Heart in Poems: Duncan Forbes


Recension Day
by Duncan Forbes

Unburn the boat, rebuild the bridge,
Reconsecrate the sacrilege,
Unspill the milk, decry the tears,
Turn back the clock, relive the years,
Replace the smoke inside the fire,
Unite fulfillment with desire,
Undo the done, gainsay the said,
Revitalise the buried dead,
Revoke the penalty and clause,
Reconstitute unwritten laws,
Repair the heart, untie the tongue,
Change faithless old to hopeful young,
Inure the body to disease
And help me to forget you please.

From The Poetry Pharmacy by William Sieghart

Saturday, March 28, 2020

Letters in Poems: U.A. Fanthorpe


Atlas
by U. A. Fanthorpe

There is a kind of love called maintenance,
Which stores the WD40 and knows when to use it;

Which checks the insurance, and doesn't forget
The milkman; which remembers to plant bulbs;

Which answers letters; which knows the way
The money goes; which deals with dentists

And Road Fund Tax and meeting trains,
And postcards to the lonely; which upholds

The permanently rickety elaborate
Structures of living; which is Atlas.

And maintenance is the sensible side of love,
Which knows what time and weather are doing
To my brickwork; insulates my faulty wiring;
Laughs at my dry rotten jokes; remembers
My need for gloss and grouting; which keeps
My suspect edifice upright in hair,
As Atlas did the sky.

From The Poetry Pharmacy by William Sieghart

Saturday, February 15, 2020

Letters in Poems: Wendy Cope


Two Cures for Love

by Wendy Cope

1. Don't see him. Don't phone or write a letter.
2. The easy way: get to know him better.

From The Poetry Pharmacy by William Sieghart

Sunday, February 9, 2020

Words in Poems: Manuel Vázquez Montalbán (VI)



LAS PALABRAS DESCANSAN EN LA BANDEJA
las pieles se deshidratan
                                               un roce
de lenguas desdice lo no dicho

los turcos hablan en griego
                                  los griegos
hablan en latín con los carabineros
                                 comer
es un medio de comunicación de masas
o Mass Communications como dicen los indios

En Memoria y deseo. Obra poética 1963-1990 (1996)

Saturday, January 25, 2020

The Heart in Poems: Derek Walcott


Love after Love
by Derek Walcott

The time will come
when, with elation,
you will greet yourself arriving
at your own door, in your own mirror,
and each will smile at the other's welcome,

and say, sit here. Eat.
You will love again the stranger who was your self.
Give wine. Give bread. Give back your heart
to itself, to the stranger who has loved you

all your life, whom you ignored
for another, who knows you by heart.
Take down the love letters from the bookshelf,

the photographs, the desperate notes,
peel your own image from the mirror.
Sit. Feast on your life.

From The Poetry Pharmacy by William Sieghart

Friday, November 15, 2019

Hands in Poems: Derek Mahon


Everything is Going to be All Right
by Derek Mahon

How should I not be glad to contemplate
the clouds clearing beyond the dormer window
and a high tide reflected on the ceiling?
There will be dying, there will be dying,
but there is no need to go into that.
The poems flow from the hand unbidden
and the hidden source is the watchful heart.
The sun rises in spite of everything
and the far cities are beautiful and bright.
I lie here in a riot of sunlight
watching the day break and the clouds flying.
Everything is going to be all right.

From The Poetry Pharmacy by William Sieghart

Monday, September 23, 2019

Hands in Poems: Fernando Pessoa (IV)



Não tenhas nada nas mãos
Nem uma memória na alma,

Que quando te puserem
Nas mãos o óbolo último,

Ao abrirem-te as mãos
Nada te cairá.

Que trono te querem dar
Que Átropos to não tire?

Que louros que não fanem
Nos arbítrios de Minos?

Que horas que te não tornem
Da estatura da sombra

Que serás quando fores
Na noite e ao fim da estrada.

Colhe as flores mas larga-as,
Das mãos mal as olhaste.

Senta-te ao sol. Abdica
E sê rei de ti próprio.

Sunday, September 15, 2019

The Heart in Poems: Susan Coolidge


From New Every Morning
by Susan Coolidge

Every day is a fresh beginning;
Listen, my soul, to the glad refrain,
And, spite of old sorrow and older sinning,
And puzzles forecasted and possible pain, 
Take heart with the day, and begin again.

From The Poetry Pharmacy by William Sieghart

Thursday, April 11, 2019

Words in Poems: Giuseppe Ungaretti (III)



Soffocata da rantoli scompare,
Torna, ritorna, fuori di sé torna,
E sempre l'odo più addentro di me.
Farsi sempre più viva,
Chiara, affettuosa, più amata, terribile,
La tua parola spenta.

Traducción de Luis Muñoz

Ahogada en estertores se retira,
torna, retorna, torna fuera de sí,
y cada vez la oigo más adentro,
hacerse cada vez más viva, 
clara, afectuosa, más amada, terrible,
tu palabra extinguida.

En El cuaderno del viejo (2000)

Sunday, November 18, 2018

Hands in Poems: Jaime Sabines (VII)



NO LO SALVES DE LA TRISTEZA, SOLEDAD,
no lo cures de la ternura que lo enferma.
Dale dolor, apriétalo en tus manos,
muérdele el corazón hasta que aprenda.
No lo consueles, déjalo tirado
sobre su lecho como un haz de hierba.

Tuesday, July 24, 2018

Words in Poems: Eugénio de Andrade




Adeus
Já gastámos as palavras pela rua, meu amor, 
e o que nos ficou não chega 
para afastar o frio de quatro paredes. 
Gastámos tudo menos o silêncio. 
Gastámos os olhos com o sal das lágrimas, 
gastámos as mãos à força de as apertarmos, 
gastámos o relógio e as pedras das esquinas 
em esperas inúteis. 

Meto as mãos nas algibeiras e não encontro nada. 
Antigamente tínhamos tanto para dar um ao outro; 
era como se todas as coisas fossem minhas: 
quanto mais te dava mais tinha para te dar. 

Às vezes tu dizias: os teus olhos são peixes verdes. 
E eu acreditava. 
Acreditava, 
porque ao teu lado 
todas as coisas eram possíveis. 

Mas isso era no tempo dos segredos, 
era no tempo em que o teu corpo era um aquário, 
era no tempo em que os meus olhos 
eram realmente peixes verdes. 
Hoje são apenas os meus olhos. 
É pouco, mas é verdade, 
uns olhos como todos os outros. 

Já gastámos as palavras. 
Quando agora digo: meu amor, 
já se não passa absolutamente nada. 
E no entanto, antes das palavras gastas, 
tenho a certeza 
que todas as coisas estremeciam 
só de murmurar o teu nome 
no silêncio do meu coração. 

Não temos já nada para dar. 
Dentro de ti 
não há nada que me peça água. 
O passado é inútil como um trapo. 
E já te disse: as palavras estão gastas. 

Adeus. 

Friday, July 13, 2018

Words in Short Stories: Eduardo Galeano (V)


La casa de las palabras

A la casa de las palabras, soñó Helena Villagra, acudían los poetas. Las palabras, guardadas en viejos frascos de cristal, esperaban a los poetas y se les ofrecían, locas de ganas de ser elegidas: ellas rogaban a los poetas que las miraran, y que las olieran, que las tocaran, que las lamieran. Los poetas abrían los frascos, probaban palabras con el dedo y entonces se relamían o fruncían la nariz. Los poetas andaban en busca de palabras que no conocían, y también buscaban palabras que conocían y habían perdido.

En la casa de las palabras había una mesa de los colores. En grandes fuentes se ofrecían los colores y cada poeta se servía del color que le hacía falta: amarillo limón o amarillo sol, azul de mar o de humo, rojo lacre, rojo sangre, rojo vino...

Saturday, June 30, 2018

Words in Poems: Alejandra Pizarnik (III)



Cuando me miras
mis ojos son llaves,
el muro tiene secretos,
mi temor palabras, poemas.

Sólo tú haces de mi memoria
una viajera fascinada,
un fuego incesante.

Sunday, June 17, 2018

The Heart in Poems: William Cliff



LE MESSIE 

(15)
Viens vite ô Grand Voleur de coeurs fragiles
viens m'arracher au feu de la cuisine
je suis un orphelin devant l'hiver
et j'attends que le Vent chauffe le fer
rouge qui doit s'enfoncer dans ma vie
à tout jamais pour me tuer aux pires
banalités du ronron quotidien:
j'aimerais vivre en Homme et non en chien.

Dans Marcher au charbon (2014)

Friday, June 15, 2018

The Heart in Poems: Eduardo Galeano (IV)



Me gusta la gente sentipensante, que no separa la razón del corazón. Que siente y piensa a la vez. Sin divorciar la cabeza del cuerpo, ni la emoción de la razón

Tuesday, May 29, 2018

Words in Poems: José Saramago (III)



ELOQUÊNCIA 

Um verso que não diga por palavras, 
Ou se palavras tem, que nada exprimam: 
Uma linha no ar, um gesto breve 
Que, num silêncio fundo, me resuma 
A vontade que quer, a mão que escreve.

Saturday, May 26, 2018

Hands in Poems: Adília Lopes




ARTE POÉTICA

Escrever um poema
é como apanhar um peixe
com as mãos
nunca pesquei assim um peixe
mas posso falar assim
sei que nem tudo o que vem às mãos
é peixe
o peixe debate-se
tenta escapar-se
escapa-se
eu persisto
luto corpo a corpo
com o peixe
ou morremos os dois
ou nos salvamos os dois
tenho de estar atenta
tenho medo de não chegar ao fim
é uma questião de vida ou de morte
quando chego ao fim
descubro que precisei de apanhar o peixe
para me librar do peixe
libro-me do peixe com o alívio
que não sei dizer

Tuesday, May 22, 2018

Words in Books: Street Poems

Na paisaxe de cemento, cabalos desbocados rachan en zigzag unindo liñas de spray con letras de luz. O periscopio da ollada fai o varrido do faro, e Fran Alonso convoca a súa tropa de nácara para cazar espazos e domalos nunha colonización impune da ollada. Bandeiras reivindicativas de palabras escritas pol*s insomnes, moldeadas polas mans argalleiras daquel*s que ciscan adrenalina e espantan covardías ao son das badaladas da lúa.

Bicos de estirpe e versos furiosos bailan sedutores nas ruelas da vida chantaxeando imaxes que non amolecen coa balor. 

Tic-tac. O encoro do tempo enche o baleiro de balde e negocia con tatuaxes fosforescentes. 

O convite dos Street Poems: Enche os petos coa infrahistoria da cidade.