Showing posts with label Sección Ribeira. Show all posts
Showing posts with label Sección Ribeira. Show all posts

Monday, October 30, 2017

Process Writing: A Workshop for Teachers

On October 19th and 26th, together with Dolores Olveira, I had the privilege of giving a process writing workshop at CAFI Galicia. It was part of a larger course for English teachers (infant, primary and secondary levels) entitled Enriching English-learning environments (Ambientes de aprendizaxe do inglés). 

Our aim was to explore the beliefs and methodology the teachers in our group use and then see what we could provide in terms of tips and ideas they could take back to their classes. The challenge, of course, was to present the contents and materials in an appealing, engaging and entertaining way, since the teachers came to the course right after a day's work! Not an easy task.

For the first session, I prepared a writing workshop. Of course, a writing workshop consists of... writing! I wanted to focus first exclusively on the writing process, so we went through the first 5 slides of this presentation and teachers had to actually do some of the writing tasks we normally assign to our students in class. After that, we devoted some time to discussing and reflecting on the experience they had just gone through. It was very enlightening and sobering. Most teachers said they had felt pressed for time, confused by the instructions, and overwhelmed by the tasks. Good! That was exactly the purpose.

We had a very interesting discussion where we ended up going over the principles of process writing, and came to the conclusion that writing has 3 main characteristics: it's complex, it's challenging, and it's creative. Those 3 Cs make it a high-order thinking skill in Bloom's taxonomy, and we must take it into account in our classes, both in terms of time allotted and lesson planning.

In the second part of the workshop, we went over the stages, to see if we were really applying them in our classes, focusing on the process rather than on the product. 



It was not so obvious as it originally looked. Again, we had some time to discuss for example, whether it was better to work on writing skills in class or at home, when and how to assess, and what we considered adequate writing tasks. The conclusion was that we should include a consistent, structured, uninterrupted block of time in class where students can concentrate on the writing process.  I briefly explained some of the projects I have developed in my EOI classes in sección Ribeira and was excited to see a lot of interest and enthusiasm.

For the second day, Dolores and I designed a Breakout EDU exclusively related to writing. You can find the instructions here and the documents here.  It took hard work and a lot of hours to prepare all the tests and materials we wanted to include, since we wanted to include both the experience of writing as a student and the reflection a teacher needs after implementing something in class.  We really hope they enjoyed it and it drove the point home that writing can be integrated within lessons in a fun way for both teachers and students.



















To wrap up the workshop, Dolores Olveira, principal at CEIP Praia Xardín and teacher of English and Arts and Crafts (in English too), presented some of the activities and projects she has conducted in her school. You can see her presentation here.  It is encouraging to see the amount of quality work she is doing. It was a real pleasure to learn from her methodology and the way she aims at integrating different subjects and skills in the school projects, not to mention the enthusiasm that permeates everything she does!


A yearly project that has now become a book
A project integrating English, Arts and Crafts and Science


It was a delight to see the involvement of all teachers coming to the workshop, the eagerness to work and learn, even after an exhausting day at school.

Thank you so very much for your attention, participation and kind remarks. We hope the principles of process writing are useful and applicable in your classes!



Thank you, Janet Torres, for this opportunity!

Thursday, September 15, 2016

A Letter to My Students in Sección Ribeira

"A nossa grande tarefa está em conseguirmo-nos tornar mais humanos"


Dear students and former students,

Como poden caber nas entrañas deste edificio tantísimas experiencias e bos momentos? Como pode albergar ese poder evocador tan forte?

IES número 1 de Ribeira
How can days and nights pass and how can ages bloom and fade like flowers? ... Xa van aló oito anos desde aquel xullo de 2008 en que botou a andar a sección de Ribeira e deixastes entrar as clases de inglés da EOI nas vosas vidas. Permitídeme, por favor, unha pequena homenaxe en forma de exercicio de memoria. Vai por todos/as os/as que pasastes pola EOI e a enchestes de vida. Porque o que se aprende feliz, apréndese mellor, and hopefully, will not be forgotten.





















Véñenche algúns recordos en particular? De que te acordastes ao ver algunha das fotos? A min venme á cabeza a caligrafía de Gabriel, a presentación de Timor de Miguel, de Carmen sobre o  naufraxio do Santa Isabel, ou de Bea sobre o phubbing, a conversa entre Juanjo e Dolores con cancións incluídas, o xuízo na clase no que Elisa era a acusada, a life cooking class de Vicky e a degustación de pumpkin pie,  a exposición explicada por vós de Amnistía Internacional, os poemas sobre Heroes no National Poetry Day, a "voda" entre Marga e Gude e todos nós de invitados, o noticiario, Chús entrevistando ao "alcalde" Belarmino, Susana dando o tempo, o anuncio do servizo de mensaxería con Teresa, Javi, Alejandro e Fátima, ...



... aquelas veces en que vos convertistes en obras de arte vivintes...

... ou en reposteiros...

... e membros do xurado!


... os doces árabes feitos por Khadija...


 ... o debate sobre arte en Porto do Son con Jontxu Argibay...


... as fantásticas presentacións sobre "Movember"...



... as sentidas cartas de agradecemento que vos escribistes uns aos outros...


 ... ou aquela vez en que practicamos os futuros indo ás "fortune tellers" Dolores e Elena.



Sigo dándolle á roda da memoria e sorrío pensando na simpatía de Isaac, na historia musical do pai de Laura Fuentes, na calma de Lucía, en todas as películas e series que coñecemos grazas a Manuel e Andrés, no impresionante caudal de coñecemento e memoria de Juan Carlos, nos contos de Castelao na voz de Daniel, na constancia de Teresa, no precioso sorriso de Isa, na paixón lectora de Chús, nas preguntas de José Ángel, na bondade de Angelica, no apoio e notiñas de Luís, nas recomendacións músico-literarias de Alejandro, na clase de pilates en inglés de Juanjo, nos bailes do mundo con María, no obradoiro de caligrafía con Noriko, nos marcapáxinas de Encarna, no concerto de Chick & Kathryn, no obradoiro con Jarrett, en Curtocircuito, nas coreografías de Raquel, nas indicacións de tecnoloxía de Chema, nas cartas de Fátima, en Juan vestido de noiva, en Paloma xogando ao taboo, na risa contaxiosa de Antón... E por suposto en EOIvisión. Esas horas de ensaio, de bonding, nervios e frustración para logo chegar á satisfacción dun produto feito en equipo. Cancións que creo que ningún de nós esquecerá xamais.








E que dicir dos libros, libros libros? Ai, ese club de lectura do meu corazón. Teño que agradecervos enormemente aos que cada ano vides novos para ler e debater, ás veces textos longos e complexos, e ademais en inglés. Pero tamén quero dar as grazas especiais aos que comezastes hai sete anos e seguides vindo fielmente.

A vós vai o mérito tamén por ter a marabillosa idea de pór en marcha un grupo de teatro. Seize the Day partiu de vós e é voso, e iso nótase na entrega e empeño que lle poñedes, adicándolle horas e esforzo para memorizar o texto e vir aos ensaios e ás representacións malia as vidas ocupadas que levades. Grazas, Loida, por encamiñarnos e enriquecernos.





Tito, Manuel e Susana, é un luxo que compartades con nós o voso talento. A vosa música desde logo deunos momentos íntimos, de pel de galiña e de corazón encollido. Moitísimas grazas!


E as viaxes? Lembrades a nosa primeira, organizada por Pepe? Estupendo aquel percorrido por Liverpool, Dublín, Bristol - mesmo con cinzas de volcán islandés e día extra con tour  de Banksy incluídos. Malta (aquel karaoke...), O Porto (o cruceiro polo Mississippi, lembrades?), Santiago e Nova Iorque - vaia aventuras!








Non podían faltar as ceas aderezadas de boa conversa. Primeiro falando dos exames, das clases - non podía ser doutro xeito, e despois... sempre, sempre algo interesante, desde un poema ata unha canción con acompañamento de acordeón, non si, Pablo?







E por último, os días de roteiros polo Barbanza con tardes de xogos - en inglés, por suposto!- mesmo se hai  tornado ou hai que mollarse ata os ósos.









Non sei se a grande tarefa de Saramago está cumprida ou queda por completarse, pero o que si podo asegurar é que só hai un sentimento que supere a felicidade que sinto: a GRATITUDE.