Showing posts with label Mario Benedetti. Show all posts
Showing posts with label Mario Benedetti. Show all posts

Monday, September 2, 2019

Hands in Poems: Mario Benedetti (VIII)


Decir que no

Ya lo sabemos
es difícil
decir que no
decir no quiero

ver que el dinero forma un cerco
alrededor de tu esperanza
sentir que otros
los peores
entran a saco por tu sueño

ya lo sabemos
es difícil
decir que no
decir no quiero

no obstante
cómo desalienta
verte bajar de tu esperanza
saberte lejos de ti mismo

oírte
primero despacito
decir que sí
decir sí quiero
comunicarlo luego al mundo
con un orgullo enajenado

y ver que un día
pobre diablo
ya para siempre pordiosero
poquito a poco
abres la mano

y nunca más
puedes
                                         cerrarla.

Friday, November 16, 2018

Hands in Poems: Mario Benedetti (VII)



Amor de tarde

Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las cuatro
y acabo la planilla y pienso diez minutos
y estiro las piernas como todas las tardes
y hago así con los hombros para aflojar la espalda
y me doblo los dedos y les saco mentiras.

Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las cinco
y soy una manija que calcula intereses
o dos manos que saltan sobre cuarenta teclas
o un oído que escucha como ladra el teléfono
o un tipo que hace números y les saca verdades.

Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las seis.
Podrías acercarte de sorpresa
y decirme "¿Qué tal?" y quedaríamos
yo con la mancha roja de tus labios
tú con el tizne azul de mi carbónico.

Sunday, October 14, 2018

The Heart in Poems: Mario Benedetti (VI)

Fotografía de Patri Fernández


CORAZÓN CORAZA

Porque te tengo y no
porque te pienso
porque la noche está de ojos abiertos
porque la noche pasa y digo amor
porque has venido a recoger tu imagen
y eres mejor que todas tus imágenes
porque eres linda desde el pie hasta el alma
porque eres buena desde el alma a mí
porque te escondes dulce en el orgullo
pequeña y dulce
corazón coraza

porque eres mía
porque no eres mía
porque te miro y muero
y peor que muero
si no te miro amor
si no te miro

porque tú siempre existes dondequiera
pero existes mejor donde te quiero
porque tu boca es sangre
y tienes frío
tengo que amarte amor
tengo que amarte
aunque esta herida duela como dos
aunque te busque y no te encuentre
y aunque
la noche pase y yo te tenga
y no.

Friday, September 14, 2018

Hands in Poems: Mario Benedetti (V)

(1920-2009)

Una mujer desnuda y en lo oscuro
tiene una claridad que nos alumbra
de modo que si ocurre un desconsuelo
un apagón o una noche sin luna
es conveniente y hasta imprescindible
tener a mano una mujer desnuda

una mujer desnuda y en lo oscuro
genera un resplandor que da confianza
entonces dominguea el almanaque
vibran en su rincón las telarañas
y los ojos felices y felinos
miran y de mirar nunca se cansan

una mujer desnuda y en lo oscuro
es una vocación para las manos
para los labios es casi un destino
y para el corazón un despilfarro
una mujer desnuda es un enigma
y siempre es una fiesta descifrarlo

una mujer desnuda y en lo oscuro
genera una luz propia y nos enciende
el cielo raso se convierte en cielo
y es una gloria no ser inocente
una mujer querida o vislumbrada
desbarata por una vez la muerte.

Wednesday, May 17, 2017

As letras. Os libros

Un ano máis chega o 17 de maio, e esperta unha pensando na literatura. Que é o que andamos a buscar entre os monllos de palabras recollidos entre as cubertas dun libro? Os estudos céntranse no feito de que cómpre ler para sermos participantes activos no futuro democrático do planeta, para ser cidadáns e cidadás informados/as. 

E si, igual o home é un animal político, pero tamén é un feixe de emocións. A reflexión sobre os motivos polos que lemos non é nova, pero non por iso creo que se deba deixar de facer. Cada un terá que atopar os seus motivos.

Lemos para mellorarnos. Lemos para entreternos. Lemos para lembrar. Lemos para atopar algo bo, algo que nos sorprenda. Lemos para adquirir un gusto propio. Lemos para facer mellores xuízos. Lemos para anticipar. Lemos para empatizar. Supoño que lemos a Jane Austen para saber como amar coa feliz mistura de razón e sensibilidade. Lemos a Astrid Lindgren para atopar heroínas. Lemos a Paul Auster para convencernos de por que Brooklyn é un bo lugar para morrer. Lemos a Cunqueiro para recoñecer as raíces propias. Lemos a Ana Frank para medrar. Lemos a Roald Dahl para chorar coa risa. Lemos a Cervantes para recuperar un pouco do idealismo perdido. Lemos a Mary Shelley para descubrir o monstro dentro de nós. Lemos a Neruda ou a Benedetti para abarquiñar as lapas do amor. Lemos a Maya Angelou para roubarlle azos para a nosa loita diaria.

Lemos, sempre lemos.

Fonte: https://www.vigoe.es/cultura/libros/item/11838-carlos-casares-protagonizara-as-letras-galegas-do-2017

Wednesday, April 26, 2017

Hands in Poems: Mario Benedetti (IV)


Mario Benedetti
(1920-2009)
 
Te quiero
 
Tus manos son mi caricia
mis acordes cotidianos
te quiero porque tus manos
trabajan por la justicia

si te quiero es porque sos
mi amor mi cómplice y todo
y en la calle codo a codo
somos mucho más que dos

tus ojos son mi conjuro
contra la mala jornada
te quiero por tu mirada
que mira y siembra futuro

tu boca que es tuya y mía
tu boca no se equivoca
te quiero porque tu boca
sabe gritar rebeldía

si te quiero es porque sos
mi amor mi cómplice y todo
y en la calle codo a codo
somos mucho más que dos

y por tu rostro sincero
y tu paso vagabundo
y tu llanto por el mundo
porque sos pueblo te quiero

y porque amor no es aureola
ni cándida moraleja
y porque somos pareja
que sabe que no está sola

te quiero en mi paraíso
es decir que en mi país
la gente viva feliz
aunque no tenga permiso

si te quiero es porque sos
mi amor mi cómplice y todo
y en la calle codo a codo
somos mucho más que dos.

Tuesday, February 7, 2017

Words in Poems: Mario Benedetti (III)


(1920-2009)

La palabra

La palabra pregunta y se contesta
tiene alas o se mete en los túneles
se desprende de la boca que habla
y se desliza en la oreja hasta el tímpano

la palabra es tan libre que da pánico
divulga los secretos sin aviso
e inventa la oración de los ateos
es el poder y el no poder del alma
y el hueso de los himnos que hacen patria

la palabra es un callejón de suertes
y el registro de ausencias no queridas
puede sobrevivir al horizonte
y al que la armó cuando era pensamiento
puede ser como un perro o como un niño
y embadurnar de rojo la memoria
puede salir de caza en el silencio
y regresar con el morral vacío

la palabra es correo del amor
pero también es arrabal del odio
golpea en las ventanas si diluvia
y el corazón le abre los postigos

y ya que la palabra besa y muerde
mejor la devolvemos al futuro

Saturday, January 14, 2017

Words in Poems: Mario Benedetti (II)


(1920-2009)

Palabras

En cada libro que leo
siempre encuentro  una palabra
que sobrevive al olvido
y me acompaña

son palabras que a menudo
me defienden de la pálida
unas parecen de cuarzo
otras de lata

yo las prefiero milongas
y hasta un poquito canallas
pues si se vuelven decentes
quién las aguanta

Friday, December 16, 2016

Epitaphs (X): Posthumous Letters in Guitiriz


Están empero

Los que no están, están empero. Cayeron como vamos a caer en nuestra noche. La leve eternidad ya los protege. Quedaron sus palabras, escritas o escuchadas, sus gestos de alegría, sus odas de amargura. Sus manos que aún dialogan a veces con mis manos.

El cielo que ellos vieron me está viendo, celeste. El mundo nos rodea, con ellos y sin ellos. Faltaron en el júbilo, cuando todos lloramos. Faltaron en la pena, cuando todos cantamos.

Si percibo en mi espalda algún abrazo, pienso que pueden ser. Pero no son. Están empero.

Quisiera introducirme en sus ausencias y preguntarles todo. qué se llevaron, qué dejaron. No es bueno convivir con el vacío.

El pasado, colmado de sus rostros, nos castiga y nos premia. Reparte sus consejos, sus reproches. La memoria los junta. Y algo que vale: los que se fueron vuelven en los sueños. Bienvenidos.

En Vivir adrede (2007)




"Hasta sempre avoa" 
"Nos dejaste tu alegría, tu pasión por la vida
y tu corazón en los nuestros"
 
"Tu recuerdo estará siempre con nosotros. Tu lucha y coraje será nuestro ejemplo.
Te queremos"
"Estou vivindo un soño
repetido nas noites
dos que me siguen
querendo"



Thursday, April 21, 2016

Letters in Poems: Mario Benedetti (I)

Mario Benedetti (1920-2009) es uno de mis poetas predilectos, especialmente sus poemas “Viceversa”, “Táctica y estrategia” y “Pausa”. 

Este otro, “Sobre cartas de amor”, nos presenta una visión más bien negativa de la carta de amor, ya que la comunicación escrita no puede reflejar el sentimiento en sí porque tiene limitaciones (“un pobre afluente”, “nunca está a la altura del paisaje”, “un calco”,  “una copia frugal”) y porque además nos hace dolorosamente conscientes de que el/la que amamos no está presente, como sentencia en los últimos versos: no es el amor /sino un informe de la ausencia”.

Sobre cartas de amor

Una carta de amor
no es un naipe de amor

una carta de amor tampoco es una carta
pastoral o de crédito/de pago o fletamento

en cambio se asemeja a una carta de amparo
ya que si la alegría o la tristeza
se animan a escribir una carta de amor
es porque en las entrañas de la noche
se abren la euforia o la congoja
las cenizas se olvidan de su hoguera
o la culpa se asila en su pasado

una carta de amor
es por lo general un pobre afluente
de un río caudaloso
y nunca está a la altura del paisaje
ni de los ojos que miraron verdes
ni de los labios dulces
que besaron temblando o no besaron
ni del cielo que a veces se desploma
en trombas en escarnio o en granizo

una carta de amor puede enviarse
desde un altozano o desde una mazmorra
desde la exaltación o desde el duelo
pero no hay caso / siempre
será tan sólo un calco
una copia frugal del sentimiento

una carta de amor no es el amor
sino un informe de la ausencia